2004 Simon Sihasale

Volstrekt in de waan dat hij het Kasteel van Breda ging bezichtigen, stapte Simon Sihasale tegen vieren een afgeladen Nassauzaal binnen, zijn vrouw Miep aan de arm. Dat mevrouw Sihasale haar echtgenoot een kunstje flikte, had hij niet door.

Niet zonder reden waren er 5 zwaar-kaliber genomineerden aanwezig. Maar wat de op Ambon (Zuid-Molukken) geboren Sihasale in de ogen van de jury extra bijzonder maakt, is dat hij sinds zijn pensionering jaarlijks op eigen kosten naar Kenia vliegt. Hij staat de in erbarmelijke omstandigheden levende bevolking met raad en daad terzijde. Zet samen met de  Derde Wereld Werkplaats onderwijsprojecten op, geeft lessen aan een technische school en bouwde nog onlangs eigenhandig 4 klaslokalen voor een basisschool in Nkando.

Sihasale, die bij de Derde Wereldwerkplaats in Teteringen werkt, doet dit alles zonder enige ophef en geheel voor eigen rekening. Gewoonweg omdat hij vindt dat kennis en rijkdom eerlijk verdeeld moeten worden over rijk en arm. Deze persoonlijke inzet sluit mooi aan op het thema van de Vredesweek dat jaar – (Be)wegen naar Vrede – dat tot daadwerkelijke inzet wil inspireren.

De verrassing was voor Sihasale compleet, toen hij zijn naam als winnaar hoorde noemen. Nog niet geheel van deze verrassing bekomen, las de bisschop even later zijn levensbeschrijving  voor en wenste deze hem vervolgens ook nog geluk in rad Maleis, de taal van zijn jeugd.

Uit handen van loco-burgemeester J. Oomen ontving Sihasale een Zimbabwaans beeld van een parelhoen, een Afrikaans symbool voor voorspoed en geluk.

Sihasale wist na afloop niet goed hoe hij op zijn uitverkiezing moest reageren. “Ik weet niet wat ik moet  zeggen, want hiervoor doe je dat soort dingen helemaal niet”, zei hij eenvoudig. En na een korte blik op zijn paarse wollen trui: “Als ik dit had geweten, had ik wat anders aangetrokken!”